Chemische castratie in een nieuw jasje, EénVandaag slaat de plank mis
17 november 2026
|
Melle Vanderwalle
|
Opinie

Het EénVandaag-artikel over Nour (26), waarop deze opinie reageert.
In 1952 werd Alan Turing gearresteerd wegens homoseksuele handelingen. Hij kreeg de keuze tussen gevangenisstraf of een jaar experimentele chemische castratie. Turing koos voor de hormonen. Die leidden onder meer tot borstvorming. Twee jaar later was hij dood. Officieel zelfmoord. Een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de homo-acceptatie: een briljante man werd medisch behandeld voor iets wat geen ziekte was.
EénVandaag lijkt die les niet te kennen. Het recente artikel over Nour (26) presenteert het verhaal van een jongen uit Marokko die als kind niet van voetbal hield, liever films keek met zijn moeder, en “diep van binnen” voelde dat hij geen jongen was. Zijn familie accepteerde het niet, zette hem het huis uit en verbreekt al vijf jaar elk contact. Hij vluchtte via Hongarije naar Nederland. Nu identificeert hij zich als vrouw en als moslim. De kop luidt: “Transgender en moslim zijn is normaal.”
Wat ontbreekt, is elk serieus onderscheid tussen gender-nonconformiteit en homoseksualiteit. Extreme gender-nonconformiteit bij jongens is een van de sterkste voorspellers van latere homoseksualiteit. Desistance-onderzoek laat al jaren zien dat een groot deel van de kinderen met de diagnose genderdysforie later gewoon homoseksueel of biseksueel blijkt te zijn. De meeste van hen ontwikkelen geen blijvende wens tot geslachtsverandering.
In het artikel zelf staat dat Nour op de middelbare school een vriendje kreeg. Een biologische man die op mannen valt, gender-nonconform was, en opgroeide in een milieu waar homoseksualiteit als haram gold. In zulke omstandigheden is “ik ben eigenlijk een vrouw” soms de minder onmogelijke route. De seksuele oriëntatie blijft androfiel (= zich aangetrokken voelen tot mannen); alleen het label en uiteindelijk het lichaam worden aangepast. Dit is precies wat met “transing the gay away” wordt bedoeld.
EénVandaag bevraagt niets van dit alles. Het neemt de aangedragen onzinbewijzen (niet van voetbal houden, films kijken met mama) klakkeloos over, zonder na te denken hoe belachelijk die kenmerken zijn om een transgenderidentiteit mee te bewijzen. EénVandaag stelt geen enkele vraag over de lichamelijke en geestelijke gevolgen van cross-sex hormonen. Die bestaan kennelijk niet. Maar niet heus. Die medicatie is namelijk dezelfde chemische castratie die Turing kreeg: oestrogenen die de mannelijke geslachtskenmerken onderdrukken en borstgroei veroorzaken. Alleen heet het nu zorg. Dat deze behandeling als zorg verkocht wordt is een enorme schande, maar ook is het uiterst betreurenswaardig dat belangrijke media-platformen als EénVandaag klakkeloos meegaan en zich laten misleiden door de marketingtaal van genderklinieken.
Er is een wezenlijk verschil tussen homoseksualiteit en gendertransitie. Voor je homoseksuele gerichtheid ga je niet naar de kliniek. Je hoeft je lichaam niet te medicaliseren om geaccepteerd te worden, en zeker niet in Nederland nota bene. Nour verdient rust en veiligheid na de verstoting door zijn familie. Maar een medium dat de mogelijkheid van een getraumatiseerde, same-sex attracted jongen onder religieuze druk niet eens overweegt, en in plaats daarvan de medische route als vanzelfsprekende zelfacceptatie presenteert, doet precies wat Turing is aangedaan: het behandelt homoseksualiteit alsof het een probleem van het lichaam is.
Wat in het ene land straf is is in het andere “genderbevestigende zorg”. Van de regen in de drup. (zucht...)
Genspect publiceert diverse auteurs met verschillende perspectieven. Standpunten in dit artikel zijn die van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijk het officiële standpunt van Genspect.
