De mythe van geweld door “anti-trans haat”
Transgender Netwerk Nederland schiet uit en verzint een narratief
9 november 2026
|
Redactie Genspect Nederland
|
Opinie

De Facebook-post van Transgender Netwerk, met de omstreden zinsnede gemarkeerd.
Op 4 november 2026 plaatste Transgender Netwerk dit bericht:
“Wij herdenken alle transgender, non-binaire en genderdiverse mensen die het afgelopen jaar om het leven zijn gekomen door anti-trans haat.”
Origineel: Facebook-post van Transgender Netwerk
De claim is helder: de doden zijn het gevolg van anti-trans haat. De feiten laten iets anders zien.
Nederlandse zaken
Sharona de J. en Bill C.
Sharona (transseksuele prostituee) en haar klant/partner Bill C. vermoordden in 2021 twee mannen – één met een hamer, één door wurging. Ze plunderden de huizen en leefden op de buit. Sharona was mededader. Dit was roofmoord in een drugs- en prostitutiemilieu.
Bianca (Arnhem, 2017)
Venezolaanse transseksuele prostituee, net in Nederland. Doodgeslagen met tientallen verwondingen aan hoofd en gezicht. De dader was een klant of overvaller. Prostitutiegeweld, geen ideologische aanval.
Genderkritische vrouwen en geweld
Wie “anti-trans haat” hoort, denkt misschien meteen aan vrouwen die opkomen voor vrouwenrechten: de zogenoemde “TERF”s. Volgens transactivisten haten zij transidentificerende personen, en de media nemen die visie vaak klakkeloos over.
Kijk je echter naar wat deze vrouwen daadwerkelijk zeggen, dan blijkt dat wat transactivisten “haat” noemen vooral bestaat uit het correct benoemen van iemands sekse, of de stelling dat sekse binair en onveranderlijk is. Er zijn vast mensen die zich zeer kwetsend over transidentificerende personen uitlaten, en voor hen kan angst terecht zijn. Maar onder genderkritische vrouwen zijn die niet te vinden.
Daarom is er in Nederland geen enkele gedocumenteerde moord of ernstige geweldsdaad door “TERF”-vrouwen of genderkritische vrouwen op transseksuele mannen of vrouwen. Dat geweld bestaat niet.
De data
TGEU’s Trans Murder Monitoring telt wereldwijd honderden doden. Een groot deel betreft transseksuele mannen in Latijns-Amerika, vaak sekswerkers. “Transfoob geweld” wordt breed gedefinieerd: elke moord op iemand die als trans wordt geïdentificeerd telt mee, ongeacht motief.
Michael Biggs en Ace North onderzochten alle moorden waarbij transidentificerende personen betrokken waren in Groot-Brittannië (2000–2025). Resultaat: transidentificerende personen (vrijwel uitsluitend biologische mannen die zich als vrouw identificeren) waren vaker dader dan slachtoffer. De verhouding volgt het mannelijke geweldspatroon, niet het vrouwelijke. De BBC publiceerde in dezelfde periode meer dan vier keer zoveel artikelen over transgender slachtoffers als over transgender daders.
Conclusie
De TNN-post framet elke dood als “anti-trans haat”. De werkelijkheid is prostitutiegeweld, roof, drugs en mannelijke geweldspatronen. Ideologisch geweld door genderkritische vrouwen op transidentificerende personen is in Nederland en West-Europa afwezig. De herdenking bij het Homomonument is geen neutrale rouw, maar mobilisatie op basis van een selectief en onjuist vijandbeeld.
Bronnen
Facebook-post Transgender Netwerk, 4 november 2026
Panorama / NOS over Sharona de J. en Bill C. (2023)
Gelderlander / Omroep Gelderland over Bianca (2017–2019)
TGEU Trans Murder Monitoring 2025
Michael Biggs & Ace North, Transgender Homicides in Britain, 2000–2025 (SSRN, 2026)
